اهمیت خانواده در تربیت فرزندان از منظر قرآن و روایات

مطالب دیگر:
📌دانلود گزارش كارآموزي مديريت- حميدرضا خواموشي📌دانلود گزارش كارآموزي مكانيك📌دانلود گزارش كارورزي مدد جويي📌دانلود گزارش کارآموزی بذر كاري📌دانلود گزارش کارآموزی تاسيسات الكترونيكي📌دانلود گزارش کارآموزی دانشگاه امام حسين(ع) معاونت پژوهش دانشکده فنی مهندسی📌دانلود گزارش کارآموزی در شركت تراشكار و قالبسازي📌دانلود گزارش کارآموزی رشته جوشکاری در شركت آرگون صنعت مركزی📌دانلود گزارش کارآموزی روابط عمومی الکترونیک(Epublic Relations)📌دانلود گزارش کارآموزی شرکت رنگین پروفیل کویر📌دانلود گزارش کارآموزی صنعت درب و پنجره سازی آلومینیوم📌دانلود گزارش کارآموزی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي📌دانلود گزارش کارآموزی پروژه آبياري📌دانلود گزارش کاموزی شركت مجتمع كشتي سازي و صنايع اروند ( كشتي سازي خليج فارس سابق )📌مقاله در مورد سیر تاریخی باغ سازی در ایران (قبل از اسلام)📌مقاله طب گياهي، کهن ترين شيوه درمان📌پروژه کارآموزی کنترل الکترونیکی موتور دیزل📌گزارش كارآموزي احداث ساختمان فلزي📌گزارش كارآموزي حسابداري دارايي فاطمه پولادي📌گزارش كارآموزي در شركت سويا سان
نوع فایل:doc تعداد صفحات 50 فهرست مطالب مقدمه . 1 بخش اول کلیات و مفهوم شناسی فصل اول کلیات تحقیق 1-1 بیان مسئله: 4 1-2 اهمیت و ضرورت تحقیق : 5 1-3 اهداف تحقیق : 8 1-3-1 هدف کلی: 8 1-3-2 اهداف جزئی: 8 1-4 سوالات تحقبق: 9 فصل دوم مفهوم شناسی 2-1 معنای|خرید آنلاین فایل|اِکس کِی|469122|xkh
در این صفحه از وب سایت برتر با شما هستیم با اهمیت خانواده در تربیت فرزندان از منظر قرآن و روایات

نوع فایل:doc

تعداد صفحات 50

فهرست مطالب

مقدمه. 1

بخش اول کلیات و مفهوم شناسی

فصل اول کلیات تحقیق

1-1 بیان مسئله: 4

1-2 اهمیت و ضرورت تحقیق: 5

1-3 اهداف تحقیق: 8

1-3-1 هدف کلی: 8

1-3-2 اهداف جزئی: 8

1-4 سوالات تحقبق: 9

فصل دوم مفهوم شناسی

2-1 معنایی تربیت... 11

2-1-1 معنایی تربیت در لغت... 11

2-1-2 معنایی تربیت در اصطلاح.. 11

2-2 ریشه لغوی «تربیت» 12

2-3 مشتقات واژه تربیت... 14

2-3-1 مشتقات واژه تربیت از ریشه «ربو» در قرآن. 14

2-3-2 مشتقات واژه تربیت از ریشه «ربب» در قرآن. 16

بخش دوم اهمیت خانواده در تربیت فرزندان از منظر قرآن و روایات

فصل اول اهمیت خانواده در تربیت فرزندان از منظر قرآن

1-1 اهمیت تربیت خانواده در قرآن. 22

1-2 بهترین روش تربیت کودک‌، از نظر قرآن کریم. 23

1-2-1 روش‌ الگویی‌.. 24

1-2-2 پیامبراکرم(ص) الگویی کامل برای تربیت علمی بشر. 24

1-2-3 الگوگیری از دوستان. 25

1-2-4 الگوگیری از معلم. 26

1-2-5 روش‌های محبت‌... 26

1-2-6 روش موعظه‌. 27

1-2-7 روش تعلیم‌. 28

فصل دوم تربیت فرزندان از دیدگاه روایات

2-1 اهمیت تربیت در خانواده از دیدگاه روایات... 30

2-2 وظایف تربیتی والدین.. 31

2-3 نقش خانواده در تربیت فرزندان. 35

2-4 شیوه های تربیت فرزند از دیدگاه امام علی(ع) 37

نتیجه گیری.. 40

منابع. 41

1-1 بیان مسئله:

امیر المومنین علی علیه السلام می فرمایند:

«خیر ما ورث الابا الانبا الادب»

بهترین چیزی که پدران برای فرزندان به ارث می گذارند ادب و تربیت صحیح است.

هیچ سرمایه ای در اسلام گرانمایه تر از ادب و تربیت صحیح نیست و خسارتی که در زندگی و جریان نبود آن گریبان گیر انسان می شود قابل جبران نیست.

تربیت فرزند به معناى فراهم آوردن مقدمات لازم براى به فعلیت رسیدن قواى او در راه تقرّب به خداوند است. این عمل نیازمند آگاهى و تمرین عملى است. اگر پدر و مادر در جهت انتقال عقاید صحیح و ایجاد رفتار درست در فرزند خود كوشا باشند، خیر او را فراهم كرده‏اند و خداوند بر آنان رحمت خواهد نمود. درباره عقیده صحیح و انتقال آن به فرزندان، تكلیف بزرگى بر عهده والدین گذاشته شده است، زیرا تأثیر عقایدى كه در خانواده رواج دارد و به فرزند القاء مى‏ شود در آینده او غیر قابل انكار است.

عمل تربیتى در خانواده به منزله پاسدارى از فطرت توحیدى فرزند است. این پاسدارى یك وظیفه بزرگ تربیتى و اخلاقى است كه عمل به آن مهمترین كاركرد خانواده را فعلیت مى ‏بخشد.

امام سجاد (ع) در رسالة الحقوق فرمودند: «حق فرزند تو این است كه بدانى او از توست و هرگونه كه باشد چه نیك و چه بد، در دنیاى گذرا به تو منسوب است و تو در آن چه به او سرپرستى دارى مسئول هستى، در ادب نیكو و راهنمایى به سوى پروردگار و یارى او بر اطاعت خداوند در باره تو و خودش. اگر درست عمل كنى پس بر این كار پاداش مى ‏گیرى و اگر نادرست عمل نمایى كیفر مى‏ بینى ؛ پس او را چنان تربیت كن كه با اثرى كه بر او مى‏ گذرى در دنیا زیبایى بیافرینى و با قیام شایسته به وظیفه ‏اى كه نسبت به او دادى در نزد خداوند معذور باشى كه هیچ قوتى نیست مگر از خداوند.»

در این سخن، امام سجاد (ع) تربیت نیكو و آموزش عقیده توحیدى و كمك براى ایجاد رفتار صحیح در فرزند را بیان كرده‏اند و سپس انجام این وظایف را موجب سعادت دنیا و آخرت والدین دانسته ‏اند.

در روایتى امیرالمؤمنین (ع) همین وظایف را ذكر فرموده‏اند: «حق فرزند بر پدر آن است كه او را نام نكو نهد و نیكش پرورد و قرآنش تعلیم دهد. »آموزش قرآن به معناى آموزش همه عقایدى است كه دلالت فرزند به سوى خدا را محقق مى ‏كند و پرورش نیكو به معناى ادب آموزى و ایجاد رفتار صحیح سعادت بخش است. محیط خانواده اولین محیط اجتماعى است كه فرزند تجربه مى‏كند. او از اعضاى خانواده به ویژه پدر و مادر بیشترین تأثیر را مى‏ پذیرد، زیرا حمایت پدر و مادر خود را تجربه كرده است و همواره دیده است كه ضعف ‏هاى جسمى او را پدر و مادر جبران مى ‏كنند و تغذیه و پرورش او را از روى مهر و شفقت انجام مى‏ دهند.

این تجربه‏ ها موجب اطمینان او نسبت به آنها مى ‏شود و این اطمینان باعث پذیرندگى فرزند از پدر و مادر مى‏ گردد. اگر پدر و مادر در این زمان عقاید صحیح را به او بیاموزند، قلب نیالوده او آن را مى‏ پذیرد و عادات لازم و متناسب با عقاید صحیح را مى‏ یابد.

1-2 اهمیت و ضرورت تحقیق:

تربیت از حیاتی ترین ابعاد زندگی انسان است و در پرتو آن ، انسان به سعادت مطلوب نائل مي‏آید . بزرگ مربی اسلام، علی علیه السلام در سخنان دربار خود بارهاوبارها از این امر مهمّ پرده برداشته و آثار و نتائج مثبت تربیت فرزند و پیامدهای منفی بي‏توجهی به آن را بیان داشته‏اند. امّا پیش از بیان دیدگاههای حضرت در این زمینه، مناسب است نوع نگرش و برداشت آن حضرت را از فرزند ارائه نمائیم.

بر خلاف برداشت و نگرش برخی افراد كه از فرزند بیشتر به عنوان ابزاری برای پاسخگویی به نیاز عاطفی والدین و نیز عضوی برای تأمین و خدمت به خانواده و مایه فخر و مباهات والدین نگریسته مي‏شود، امام علی علیه السلام به فرزند بسی فراتر از این نگریسته و آن را عطیه‏ای الهی بر شمرده‏اند كه در پرتو توجه و تربیت والدین به رشد كافی رسیده و در پی نیكوكاری و احسان به والدین بر مي‏آید.

در نهج‏البلاغه آمده است كه: "در حضور امام علی علیه السلام مردی به دیگری تولد پسرش را این چنین تبریك گفت:"گوارایت باد رزمجویی سواركار!" آن حضرت از نوع تبریك گفتن او نهی نمود و تبریك گفتنی این چنین رابه او توصیه نمود:" امید كه بخشنده‏اش را سپاسگزار باشی و این عطیه الهی مباركت باد، او به رشد دلپذیر برسد و تونیز ازنیكی و خیرش بهره‏مند شوی."[1]

پس از آن كه از نگرش علی علیه السلام نسبت به فرزند آگاه شدیم، اینك به آثار و نتایج تربیت فرزند از دیدگاه آن حضرت اشاره مي‏كنیم؛ آن حضرت درسخنی كوتاه و در عین حال عمیق و ظریف، تربیت و ادب‏آموزی را میراثی بی مانند تلقی نموده‏اند. معمولاً با در گذشت انسان، نگهبان میزان و مقدار میراث به ارث گذاشته او معطوف است و چنانچه فردی متمّول و ثروتمند باشد، اقلامی از میراث همانند زمین ، خانه و ماشین در نظر كوته نظران، بزرگ و مهم جلوه مي‏نماید امّا از دیدگاه امام مربیان، علی علیه السلام ، میراثی به مانند ادب و تربیت وجود ندارد"لامیراث كالادب" [2] و هرگز املاك و دارایي‏های باقیمانده مادّی، قابل مقایسه با میراث گرانبهای ادب و تربیت صحیح برای فرزندان نیست.

واز این روست كه در سخنی دیگر، آنحضرت فرمود:"گرانبهاترین چیزی كه پدران برای فرزندانشان به ارث مي‏گذارند، ادب است."[3]

علی علیه السلام ثمره و محصول تربیت صحیح را پرورش فرزند صالح و پیامد بي‏توجهی به امر خطیر تربیت را "رشد یافتن فرزند ناصالح " برشمرده و برای هریك از این دو، آثار و نتائج مثبت و منفی بیان نموده‏اند. از دیدگاه آن حضرت فرزند صالح مایه انس و آرامش والدین است لذا مي‏فرماید: "انس و آرامش در سه چیز است: همسری كه با شوهرش توافق داشته باشد، فرزندی كه صالح باشد و برادری كه موافق و هم رأی انسان باشد."[4]

همچنین در سخن دیگری فرزند صالح را نیكوترین یادگار و بلكه مساوی با همه یادگارهای باقیمانده از والدین، معرفی مي‏نماید: "الولد الصالح احد الذِكرین" مرحوم خوانساری در ترجمه و شرح خود بر "غررالحكم و دررالكلم" ذیل این حدیث مي‏گوید: "فرزند صالح نیكوتر دو یاد است؛ یعنی اسباب یاد كسی به نیكویی دوتاست: یكی فرزند صالح كه از او بماند و دیگری سایر اسباب او. فرزند صالح نیكوتر از همه آنهاست یا اینكه فرزند صالح را با هر سببی بسنجند، از آن سبب نیكوتر است"

از سویی دیگر آن حضرت آثار سوء و پیامدهای منفی پرورش فرزند ناصالح را مـورد توجه قـرار داده و همـه رهـروان صدیق خود را از بي‏توجهی به تربیت صحیح فرزندان برحذر داشته است. ایشان در سخنی فرزند ناصالح را مایه نابودی شرف و بلندی مرتبه پدران خود و عیبناك كننده پیشینیان خود معرفی مي‏نماید.[5]

و در كلامی دیگر از فرزند ناصالح به آلوده كننده‏پیشینیان خود و فاسد كننده اولاد و بازماندگان یاد مي‏كنند.[6] همچنین در سخنی دیگر او را مایه محنت و شومی دانسته و در بیانی بلیغ، فرزند ناخلف را شدیدترین مصیبتها معرفی نموده‏اند.[7]

فرزند ناصالح نه تنها خویشتن خود را گم نموده و گوهر بندگی و انسانیت خویش را از دست مي‏دهد، كه گاهی ممكن است پدر صالح و شایسته را به انسانی ناصالح مبدل گرداند؛ علی علیه السلام درباره زبیر فرمود: " پیوسته زبیر مردی از ما اهلبیت علیهم‏السلام بود تا اینكه فرزند شوم و ناخلف او عبدالله بزرگ شد ( و او را از ما جدا كرد."

بانگاهی به دیدگاهها و سیره تربیتی امام علی علیه السلام آشكار مي‏شود كه در نظام تربیت اسلامی هدف نهایی از تربیت، رسیدن فرزند به مقام اطاعت وعبودیت الهی است، هدف نهایی، تربیت انسانی است كه مطیع پروردگار و تسلیم درآستان او باشد.

امیرمؤمنان علی علیه السلام درضمن حدیثی پیش از تولد فرزند، هدف نهایی از تربیت را به‏طور غیر مستقیم بیان نموده و به‏راستی آن حضرت در سفره تربیتی خویش بدین هدف تحقق بخشیده و فرزندان خود را با توجه به آن، تربیت نموده‏اند. مرحوم ابن‏شهرآشوب به سند خود از آن حضرت نقل مي‏كند كه فرمود:"من از خداوند خویش طلب فرزندان زیبا چهره و نیكوقامت ننموده‏ام، بلكه از من از خداوند خویش طلب فرزندان زیبا چهره و نیكوقامت ننموده‏ام، بلكه از پروردگارم خواسته ام فرزندانم مطیع او باشند و از او بترسند تا وقتی با این صفات به آنها نظر افكنم مایه چشم روشنی من باشند. پروردگارم خواسته ام تا فرزندانم مطیع او باشند و از او بترسند تا اینكه وقتی با این صفات به آنها نظر افكنم مایه چشم روشنی من باشند."


[1] نهج‏البلاغه، قصارالحكم، شماره354 و عبدالمجید معادیخواه، فرهنگ آفتاب، ج7،ص3902.

[2] خوانساری، محمد، شرح غررالحكم و دررالكلم آمدی، ج6، ص353.

[3] همان، ج3، ص438. (خیرماورث الآباء الأبناءالادب)

[4] همان، ج2، ص141. (الانس فی ثلاثه، الزوجة‏الموافقه والولدالصالح و الاخ الموافق)

[5] همان، ج6، ص222 (ولدالسوءیهدم الشرف و یشین السلف)

[6] همان، (ولدالسوء یعرُّ السلف و یفسد الخلف)

[7] همان، ج2، ص392 (اشدُّ المصائب سوء الخلف)